25 نفر به اولین مرحله اردوی آمادگی تیم ملی بانوان کاراته راه یاف

در پایان سومین مرحله انتخابی در سالن شهید کبکانیان؛
25 نفر به اولین مرحله اردوی آمادگی تیم ملی بانوان کاراته راه یافتند

در پایان سومین دوره رقابتهای انتخابی تیم ملی کاراته بانوان که سه شنبه 15 فروردین در مجموعه ورزشی کبانیان تهران برگزار شد، 25 نفر جواز حضور در اولین مرحله اردوی آمادگی را بدست آوردند.
به گزارش سایت فدراسیون کاراته، سومین دوره مسابقات انتخابی تیم ملی کاراته بانوان سه شنبه 15 فروردین در حالی برگزار شد که کاراته کاهای راه یافته به این دوره، رقابت سختی را برای ماندن در اردوی تیم ملی پشت سر گذاشتند.

در این مسابقات که به صورت دوره ای برگزار شد کاراته کاهای رده سنی بزرگسالان، جوانان و زیر 21 سال در بخشهای کاتای تیمی و انفرادی و کومیته انفرادی با یکدیگر به رقابت پرداختند که ماحصل آن به ترتیب زیر اعلام شد:

در کاتای انفرادی بزرگسالان:
مهسا افسانه از تهران با 5/76 امتیاز به مقام رسید و سمیرا ذاکری از خوزستان با 5/75 امتیاز به مقام دوم دست یافت.

در کاتای انفرادی جوانان:
پریسا رحمانی از تهران با 6/74 امتیاز به مقام نخست رسید، مائده نصیری از تهران با 4/74 امتیاز به مقام دوم دست پیدا کرد.

در کاتای تیمی بزرگسالان:
مهسا افسانه، نجمه قاضی زاده، الناز تقی پور از تهران اول شدند.
زهره خیری، شقایق خیری، نیلوفر خیری از تهران دوم شدند.

کومیته بزرگسالان وزن 55-کیلوگرم:
لیلا بهرامی با 3 برد اول شد و فاطمه چالاکی با 2 برد و یک باخت دوم شد.

کومیته بزرگسالان وزن 61-کیلوگرم:
سمیرا ملکی پور با 5 برد ویک باخت اول و سمانه خوشقدم هم با 5 برد و یک باخت دوم شد.

کومیته بزرگسالان وزن 68-کیلوگرم:
پگاه زنگنه با 3 برد اول شد و محدثه آقایی با 2 برد و یک باخت نفر دوم این وزن شد.

کومیته16-17 سال وزن 48-کیلوگرم:
پریسا وفایی با 2 برد اول شد و عاطفه عظیمی با یک برد و یک بخت دوم شد.

کومیته 16-17 سال وزن 53-کیلوگرم:
بهنوش محمدی با 2 برد اول و زهره برزگر با یک برد و یک باخت دوم شد.

کومیته 16-17 سال وزن 59-کیلوگرم:
بهنوش نجفی با 3 برد اول و مهتاب اسماعیلی با 2 برد و یک باخت دوم شد.

در کومیته 14-15 سال وزن 47-کیلوگرم:
فائزه چیذری با 2 برد اول و سمیه تکمار با یک برد و یک باخت دوم شد.

کومیته 14-15 سال وزن54+کیلوگرم:
نجمه اسد زاده با 2 برد اول و ملیکا احدی با یک برد و یک باخت دوم شد.

اولین مرحله اردوی آماده سازی تیم ملی نوجوانان،جوانان بزرگسالان کاراته بانوان که برای حضور در مسابقات قهرمانی آسیا (تاشکند ازبکستان) آماده می شود، از امروز در مجموعه ورزشی شهید شیرودی آغاز شده است.

نوروز جشن ملی ایرانیان

نوروز جشن ملی ایرانیان

نوروز بزرگترین جشن ملى ایرانیان از روزگار کهن تا به امروز است و هم چنین از نمایان ترین جشن های بهاری جهان به شمار می رود.نوروز و مهرگان دو جشن بزرگ طبیعی هستند که اولی آغاز بهار و دومی آغاز پاییز است.تقدس و احترام و بزرگی نوروز بیش از حد توجه و انتظار است، چون با ماه فروردین که ویژه ی فروهر ها(روان های درگذشتگان)آغاز می شود و روز اول آن با نام خداوند آغاز می گردد و اول بهار و اعتدال طبیعی و رستاخیز طبیعت و زندگی مجدد در جهان است. از گذشته هاى دور آریایى هاى ساکن در فلات ایران روز اول سال و آغاز بهار را به برگزارى مراسم ویژه و توأم با سرور و شادمانى اختصاص مى دادند. برخى پژوهشگران ، ریشه تاریخى این جشن را به «جمشید پیشدادى» نسبت مى دهند و نوروز را «نوروز جمشیدى» مى خوانند.این گروه بر این باورند که جمشیدشاه پس از سازمان دادن به کشور و کوشش زیاد در راه رفاه مردم،از کار آسوده شد.در آن هنگامه کشور در آبادانی بود و همه چیز فراوان ،او به دیوان فرمان داد تا تختی زرین و جواهرنشان برای او بسازند و او را به هوا برند و این روز را آغاز سال نو (نوروز) خواندند.

جشن نوروز

جشن نوروز




نوروز بدون گفت و گو، زیباترین جشن میان جشن های همه ادیان واقوام و منطقی ترین مبدء برای آغاز سال است. در این جشن سه جنبه نجومی ، ملی و دینی با برجستگی به چشم می خورد.


از دیدگاه نجومی، این روز مقارن با اعتدال ربیعی یعنی هنگامی است که خورشید روی مدار استوا قرار می گیرد و روز و شب برابر است ، روزی که طبیعت از خواب زمستانی بیدارمی شود و زندگی نو آغاز می کند، روزی که زیبایی آفرینش دروالاترین چهره خود آشکار میشود.


به گفته ابوریحان بیرونی :


" نوروز نخستین روز از فروردین ماه،،،، و پیشانی سال نو است، و ششم فروردین ماه نوروز


بزرگ(باشد) زیرا که خسروان بدآن پنج روز حق های حشم(خویشان و چاکران) و گروهان


بگذاردندی و حاجت ها روا کردندی و آن گاه بدآن روز ششم خلوت کردندی خاصگان را و


اعتقاد پارسیان اندر نوروز نخستین است که اول روزی است که از زمانه و بدو ملک آغازیدن گردیدن"


از دیدگاه ملی و تاریخی آمده است:


هنگامی که جمشید شاه از کارهای سازندگی فارغ شد، مردمان در آسایش، کشور در آبادانی، و همه چیز فراوان بود، به دیوان فرمان داد تا تختی زرین و جوهرنشان برای او بسازند و او را به هوا برند و این روز را آغاز سال نو خواندند. به گفته سراینده بزرگ ملی فردوسی:


چو این کارهای وی آمد به جای ز جای مهی، برتر آورد پای


به فر کیانی یکی تخت ساخت چه مایه برو گوهر اندر نشاخت


که چون خواستی دیو برداشتی ز هامون به گردون بر افراشتی


چو خورشید تابان، میان هوا نشسته بر او شاه فرمانروا


سر سال نو، هرمز فرودین برآسوده از رنج تن، دل ز کین


چنین جشن فرخ از آن روزگار بمانده از آن خسروان یادگار


از دیدگاه دین، مراسم جشن نوروز همیشه با خواندن جشن آغاز می شود و زرتشتیان پیش از دید و بازدید نوروزی به "در مهر" و پرستشگاه های خود می روند و ستایش خداوند را به جا می آورند.


شاهان هخامنشی در این روز در تالار آپادانا بار عام می دادند، نمایندگان کشورهای خارجی، استادان، گروه های مختلف، به پیشگاه شاه بار می یافتند، هدیه می دادند و هدیه می گرفتند .


داریوش کبیر در نوروز هر سال به معبد بابل می رفت و دست رب النوع بابل را می گرفت.


شاهان ساسانی با شکوه فراوان ، نوروز را جشن می گرفتند. پادشاه با جامه ابریشمی در بارگاه می نشست و موبدان موبد با سینی بزرگی که در آن، نان و سبزی، شراب، انگشتر، شمشیر، دوات و قلم و ... بود با اسب و باز به پیش شاه می رفت و شادباش می گفت.

جشن نوروز ۱۳۹۱

 جشن نوروز

   
نوروز در زمان سلسله هخامنشیان
کوروش دوم بنیان‌گذار هخامنشیان، نوروز را در سال ۵۳۸ قبل از میلاد، جشن ملی اعلام کرد. وی در این روز برنامه‌هایی برای ترفیع سربازان، پاکسازی مکان‌های همگانی و خانه‌های شخصی و بخشش محکومان اجرا می‌نمود. این آیین‌ها در زمان دیگر پادشاهان هخامنشی نیز برگزار می‌شده است. در زمان داریوش یکم، مراسم نوروز در تخت جمشید برگزار می‌شد. البته در سنگ‌نوشته‌های به‌جا مانده از دوران هخامنشیان، به‌طور مستقیم اشاره‌ای به برگزاری نوروز نشده است. اما بررسی ها بر روی این سنگ‌نوشته‌ها نشان می‌دهد که مردم در دوران هخامنشیان با جشن‌های نوروز آشنا بوده‌اند، و هخامنشیان نوروز را با شکوه و بزرگی جشن می‌گرفته‌اند. شواهد نشان می‌دهد داریوش اول هخامنشی، به مناسبت نوروز در سال ۴۱۶ قبل از میلاد سکه‌ای از جنس طلا ضرب نمود که در یک سوی آن سربازی در حال تیراندازی نشان داده شده است.

در دوران هخامنشی، جشن نوروز در بازه‌ای زمانی میان ۲۱ اسفند تا ۱۹ اردیبهشت برگزار می‌شده است.

آتش‌افروزی
رسم افروختن آتش، از زمان‌های کهن در مناطق نوروز متداول شده است. در ایران ، جمهوری آذربایجان و بخش‌هایی از افغانستان، این رسم به‌صورت روشن کردن آتش در شب آخرین چهارشنبه سال متداول است. این مراسم چهارشنبه‌سوری نام دارد. پریدن از روی آتش در ایام نوروز در ترکمنستان نیز رایج است

همچنین رسم افروختن آتش در بامداد نوروز بر پشت بام‌ها در میان برخی از زرتشتیان (از جمله در برخی از روستاهای یزد در ایران) مرسوم است.

عکسهای مراسم نوروز در پاسارگاد